چالش روحانیت با دولت

 

چالش روحانیت با دولت

 

---

---

در نیمه اول فروردین ماه سال1341، دانشگاه تهران كه در پی تظاهرات علیه دولت امینی در بهمن ماه سال پیش تعطیل شده بود، بازگشایی شد. روز ۲۱ فروردین ماه شاه و فرح به آمریكا رفتند تا كندی را راضی به كنار گذاشتن امینی از نخست وزیری كنند.

گزارش سال ۱۳۴۱در نیمه اول فروردین ماه این سال، دانشگاه تهران كه در پی تظاهرات علیه دولت امینی در بهمن ماه سال پیش تعطیل شده بود، بازگشایی شد. روز ۲۱ فروردین ماه شاه و فرح به آمریكا رفتند تا كندی را راضی به كنار گذاشتن امینی از نخست وزیری كنند. اكنون تاریخ مصرف امینی نیز تمام شده بود و شاه بر سر آن بود كه خود قهرمان اصلاحات ارضی و انقلاب سفید شناسانده شود و دو روز بعد، بنا به اعلام دادرسی ارتش، سرلشكر محمد دفتری رئیس تسلیحات ارتش، سرلشكر محمدعلی خزاعی رئیس اردنانس، سرهنگ شب پره و سرهنگ نیاكان به اتهام سوء استفاده دستگیر و زندانی شدند. در اثر جاری شدن سیل در نخستین روزهای اردیبهشت ماه در جنوب تهران ۷۰۰ خانه ویران شد و هفت كشته بر جای نهاد. همچنین دو روستا در ورامین زیر آب رفتند و ۱۱۰ خانوار بی خانمان شدند. براساس گزارش كارشناسان، افرادی كه اقدام به غصب مسیل های تهران كرده بودند، مقصر این ویرانی شناخته شدند و روز ۱۰ اردیبهشت ماه شهرداری تهران اعلام كرد كه محرمعلی خرم صاحب پارك خرم، پارك ارم فعلی كه در آن هنگام مقاطعه كار شهرداری بود، با غصب ۱۰ میلیون متر از مسیل های جنوب شهر تهران بزرگ ترین غاصب مسیل ها است.

در نخستین ماه تابستان داغ این سال، مخالفت با كابینه دكتر امینی بالا گرفت و وی نیز اعلام كرد كه اخلال گران سیاسی را به بندر عباس تبعید خواهد كرد روز ۱۹ تیرماه در جلسه هیات دولت، میان شاه و دكتر امینی بر سر بودجه ارتش گفت وگوی تندی درگرفت و امینی تهدید كرد كه چنانچه بودجه ارتش كاهش نیابد، كناره گیری خواهد كرد. روز ۲۵ تیرماه، دكتر امینی در مصاحبه ای مطبوعاتی، دولت آمریكا را متهم كرد كه كمك های مالی خود را درباره ایران قطع كرده و ما را در بن بست قرار داده است اكنون آشكار می شود كه سفر شاه به آمریكا، موفقیت آمیز بوده است و فردای آن روز دولت دكتر امینی كه اكنون نه پشتیبانی آمریكا و شاه را داشت و نه جایگاهی مردمی، از كار افتاد.

ادامه نوشته

انقلاب اسلامي و فرهنگ سياسي شيعه

 

انقلاب اسلامي و فرهنگ سياسي شيعه

---

---

 اشاره :

به طور كلي رفتار سياسي در هر جامعه اي متاثر از عوامل و عناصر مختلف رواني، محيطي و اجتماعي است. مقوله دين و آموزه هاي ديني، يكي از عوامل و منابع اساسي تحريك و شكل دادن به كنش هاي اجتماعي مي باشند. مذهب به اعتقاد بسياري از صاحب نظران، يكي از منابع و سرچشمه هاي عمده فرهنگ سياسي و جوامعي است كه از اعتقاد و ايمان ديني برخوردارند؛ به تعبير ديگر مجموعه باور ها، ارزش ها، آموزه ها و نماد هاي مذهب يك جامعه نقش مهمي در شكل دادن به گرايش و جهت گيري مردم آن جامعه در قبال نظام سياسي ايفا مي نمايد.

درباره نسبت دين با فرهنگ سياسي در ايران، بايد گفت بي ترديد دين تاثيري پايدار بر فرهنگ سياسي مردم داشته و همه شوون زندگي، از جمله سياست، بشدت تحت تاثير انگاره ها و انگيزه هاي ديني بوده است.
منظور از فرهنگ سياسي شيعه نوع نگرش و طرز برخورد شيعه اماميه با سياست و قدرت سياسي است كه تحت تاثير مبادي نظري و عقايد و باور ها و سنت هاي شيعه، در متن تاريخ و حيات جمعي شيعيان شكل گرفته و تعيين كننده الگوهاي كنش و رفتار سياسي آنان در پذيرش يا نفي حكومت ها مي باشد. از مهمترين اين عناصر و مفاهيم بايد از اصل امامت، انتظار و غيبت، اعتقاد به نامشروع بودن حكومت غير معصوم و غير ماذون از امام معصوم، شهادت، تقيه، عدالت و اصل امر به معروف و نهي از منكر نام برد. همچنين از نماد هاي مذهبي در فرهنگ شيعه بايد به عاشورا، سوگواري و تعزيه و سنت ياد شهيدان اشاره نمود كه بالقوه حاوي قدرت عظيمي در تحريك و بسيج مردم و دميدن روح مبارزه و انقلابي گري هستند. عنصر اجتهاد و مرجعيت و نهاد مسجد و منبر نيز از عوامل موثر بر فرهنگ سياسي شيعه مي باشند.

ادامه نوشته

ويژگي هاي انقلاب اسلامي

 

 

ويژگي هاي انقلاب اسلامي

---

---

آنچه نخست لازم به تذكر است آن است كه ماهيت دين اسلام با سرشت انقلاب به گونه‎اي در هم آميخته كه تصور وجود اسلام را جدا از وصف انقلابي آن ناممكن مي‎سازد. انقلاب و شورش عليه ظلم و استبداد براي نخستين بار در دينِ اسلام، با ظهور رسالت رسول اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ آغاز شد. انقلاب و شورش عليه حكومت يزيد به رهبري امام حسين ـ عليه السّلام ـ و سپس قيام عليه حكام بني عباس در تحت لواي اسلام و حضور اهل بيت پيامبر، همه نمونه‎هائي از انقلاب اسلامي با خصلت اسلام انقلابي در صدر اسلام است. بررسي تحليلي تاريخ اسلام روشن مي‎كند كه اين دين خود به عنوان انقلاب عليه جهل، ظلم، استبداد و عليه تمام ناهنجاريها و به منظور استقرار حكومت عدل الهي ظهور كرد. حضرت علي ـ عليه السّلام ـ در نخستين خطبه، پس از انتخاب به امر حكومت به وضوح، محتواي خصوصيات و اهداف انقلاب را بررسي و روحيه انقلابي يك حكومت اسلامي را مورد تذكر قرار مي‎دهد.[1] و به عبارتي آن را به عنوان ديباچه و برنامة كاري حكومت انقلابي خود معرفي مي‎نمايد. تشيع به عنوان يك حركت انقلابي از صدر اسلام تا كنون، همواره در طول تاريخ اسلام به وصف انقلابيگري بر عليه ظلم و بي‎عدالتي مشهور بوده است. بر اين اساس انقلاب اسلامي ايران يك پديده مستقل و مجزا از كل حركت و ماهيت انقلابي اسلام نيست بلكه بخشي از انقلاب مداوم، مستمر و جهاني نهفته در خود اسلام است كه در واقع معلول دين اسلام است كه 14 قرن پيش ظهور كرده و همواره در طول تاريخ اسلام به صورت مستمر تداوم يافته است.

ادامه نوشته