نيروگاه اتمي بوشهر كارت بازي روسيه با ايران


نویسنده:داريوش صفرنژاد

 

پس از آنكه آلماني ها انصراف خود را از ساخت نيروگاه اتمي بوشهر – تحت فشار آمريكا و غرب – اعلام داشتند، ادامه كار ساخت اين نيروگاه طي يك مناقصه و بر اساس قراردادي رسمي در سال 1995 به ارزش 800 ميليون دلار از سوي كشورمان به شركتهاي روسي واگذار شد.

از آن سال تا به امروز و در طي بيش از 12 سالي كه از شروع اين قرارداد و اجرايي شدن آن توسط روسها مي گذرد، تاريخ و زمانهاي متعدد جهت پايان ساخت پروژه اين نيروگاه و افتتاح رسمي و شروع به كار آن توسط روسها اعلام شده است، كه هر نوبت به دلايل واهي و مبهم، اين روند و اقدام به تاخير انداخته شده است.

به طوري كه در نظر برخي تحليل گران سياسي و اقتصادي در داخل كشور، به واسطه سياسي و حساس شدن جريان آمريكا و غرب بر روي موضوع هسته اي ايران، روسها نيز اگر چه درگفتار خود به گونه اي ديگر بوده اند ولي در عمل تا به امروز هم آوا و هم راستا با آنها حركت نموده اند و در نتيجه سبب شده اند تا اين موضوع تبديل به تابويي در روابط ايران و روسيه شده و در ابعاد اقتصادي و حتي سياسي بين دو كشور نيز سايه منفي خودش را افكنده باشد. حاصل آن ايجاد يك ناباوري عمومي نسبت به روسها در عرصه انجام پروژه هاي عمراني و اقتصادي در داخل كشور شده است.

در حال حاضر بسياري از خواص و عوام در داخل ايران  به اين باور رسيده اند كه روسها در اقدامات اقتصادي و عمراني خود نيز به جنبه هاي سياسي قضيه اهميت داده و جداي از بحثها و حاشيه هاي سياسي بوجود آمده، حاضر به اتمام پروژه هاي در دست اقدام خود و عمل به تعهدشان نيستند.